Ekonomia e Eurozonës e mbyll vitin 2025 në gjendje të fortë, konfirmon qëndrueshmërinë
Ekonomitë kryesore të Eurozonës shënuan rritje të moderuar në fund të vitit, të mbështetur nga konsumi dhe investimet, pavarësisht dobësisë së eksporteve.
Ekonomitë më të mëdha të Eurozonës u rritën me një ritëm modest, por të qëndrueshëm në tremujorin e fundit, ndërsa konsumi dhe investimet morën hov për të kompensuar eksportet e dobëta dhe pasigurinë e jashtëzakonshme që vjen nga politika tregtare e paqëndrueshme e SHBA-së, treguan të dhënat kombëtare të publikuara të premten.
Këto shifra sinjalizojnë një qëndrueshmëri të jashtëzakonshme për një bllok prej 350 milionë banorësh, i cili pritej të dorëzohej përballë një lufte tregtare me SHBA-në, konkurrencës në rritje të eksporteve nga Kina dhe viteve të konfliktit ushtarak në kufirin e tij lindor.
Megjithatë, në çdo tremujor të vitit të kaluar, eurozona arriti rritje të respektueshme – edhe pse jo spektakolare – pavarësisht vështirësive të industrisë dhe eksporteve, që më parë ishin motorët kryesorë të zgjerimit ekonomik.
Spanja mbetet morori i rritjes
Spanja vazhdoi të udhëheqë bllokun, duke u zgjeruar me 0.8% në tremujor, shumë mbi pritshmëritë prej 0.6%, ndërsa Gjermania, ekonomia më e madhe e Eurozonës, gjithashtu rezultoi mbi parashikimet, me rritje prej 0.3% në tremujor, kundrejt pritjeve të ekonomistëve për 0.2%.
PBB-ja e Francës u rrit me 0.2%, në përputhje me parashikimet, duke kapërcyer frikën se paqëndrueshmëria politike do të ndikonte në ndjenjën e tregut. Italia, ndërkohë, u rrit me 0.3%, pak mbi pritshmëritë, ndërsa Holanda u zgjerua me 0.5%.
Të dhënat kombëtare sugjerojnë se shifrat për Eurozonën do të jenë përgjithësisht në përputhje me parashikimet e ekonomistëve për një zgjerim prej 0.2% krahasuar me tremujorin e mëparshëm dhe rritje prej 1.2% krahasuar me një vit më parë.
2026 nis mbarë
Të dhëna të tjera tashmë sugjerojnë se blloku e nisi vitin 2026 mbi një bazë relativisht të fortë.
Një tregues kyç i ndjenjës ekonomike, i publikuar të enjten, tregoi një rritje të papritur, e nxitur nga Franca dhe Gjermania, me përmirësime të gjera në të gjithë sektorët kryesorë.
Ndërkohë, industria po tregon shenja stabilizimi, familjet më në fund kanë filluar të ulin normën historikisht të lartë të kursimeve, papunësia po qëndron pranë niveleve rekord të ulëta dhe inflacioni është fort rreth objektivit 2% të Bankës Qendrore Europiane.
Perspektivat përmirësohen më tej nga bumi i shpenzimeve të Gjermanisë për infrastrukturë dhe mbrojtje, i cili mund të jetë i ngadalshëm në fillim, por do të ketë ndikim të matshëm në rritje duke nisur nga tremujori i dytë.
Kjo do t’i japë fund tre viteve të stagnimit gjerman dhe ka të ngjarë të përhapet në pjesën tjetër të Europës, pasi industria e saj mbështetet në një bazë të gjerë furnizuesish të shpërndarë në të gjithë bllokun.
Megjithatë, eksportet nuk ka gjasa të rimëkëmben plotësisht së shpejti, pasi tarifat amerikane, konkurrenca gjithnjë e më e ashpër nga Kina dhe rënia e dollarit gjatë vitit të kaluar tregojnë një zhvendosje të përhershme në modelet tregtare.
Kjo e vendos barrën mbi ekonominë e brendshme për të gjetur burime të reja rritjeje. Por ekonomistët argumentojnë se konsumi ka ende rezerva të mjaftueshme, ashtu si edhe tregtia brenda BE-së, duke i mbajtur perspektivat relativisht pozitive.
Shumica e parashikimeve shohin rritje për vitet në vijim në intervalin 1.2%–1.5%, ose rreth potencialit të bllokut.
Kjo e vendos BQE-në në një pozicion jashtëzakonisht të qetë, pasi inflacioni është në objektiv, normat e interesit janë në një nivel neutral dhe rritja është në potencial, një treshe që disa politikëbërës e quajnë nirvana e bankave qendrore.
Kjo është arsyeja pse investitorët presin norma interesi të qëndrueshme gjatë gjithë vitit, me vetëm goditje të reja që mund ta prishin këtë perspektivë.
Burimi: Monitor
Më të lexuarat
