Tirana mes qyteteve më të pasigurta në Evropë për mbrojtjen dhe ndihmën sociale
Vetëm 59 për qind e banorëve të Tiranës besojnë se do të marrin ndihmë materiale në rast nevoje, duke e renditur kryeqytetin nën mesataren evropiane prej 72 për qind.
Nën mesataren e Bashkimit Evropian
Sipas një raporti të Bashkimit Evropian mbi qytetet, mesatarisht 72 për qind e qytetarëve në Evropë shprehen se mund të mbështeten te të tjerët për ndihmë materiale në momente të vështira. Por realiteti ndryshon ndjeshëm nga një qytet në tjetrin. Tirana renditet ndër qytetet me performancën më të dobët, pasi vetëm 59 për qind e banorëve deklarojnë se ndihen të sigurt për të marrë mbështetje në raste nevoje.
Kjo përqindje e vendos kryeqytetin shqiptar jo vetëm nën mesataren e BE-së, por edhe në të njëjtin grup me disa qytete të Ballkanit Perëndimor dhe Turqisë, ku niveli i besimit social mbetet i ulët.
Rajoni me nivel të brishtë besimi
Në fund të renditjes qëndron Shkupi me 51 për qind, ndërsa pranë Tiranës renditen edhe Gjeneva, Stambolli dhe Antalia, me rreth 58 për qind. Në përgjithësi, raporti tregon se në Ballkanin Perëndimor dhe Turqi mesatarja e ndjenjës së mbështetjes sociale është rreth 59 për qind, ndjeshëm më e ulët krahasuar me 82 për qind në vendet veriore të Bashkimit Evropian.
Diferenca mes rajoneve pasqyron jo vetëm zhvillimin ekonomik, por edhe funksionimin e institucioneve, politikat e mbrojtjes sociale, rrjetet komunitare dhe nivelin e besimit ndërqytetar.
Evropa Veriore kryeson për solidaritet
Në kontrast me qytetet e Evropës Juglindore, qytetet e Evropës Veriore dhe Qendrore shfaqin nivele shumë të larta sigurie sociale. Gdańsk kryeson me 88 për qind, i ndjekur nga Cluj-Napoca me 87 për qind dhe Kopenhagen me 86 për qind. Po ashtu, Helsinki, Oslo dhe Amsterdami regjistrojnë nivele mbi 80 për qind, duke treguar një kulturë më të konsoliduar solidariteti dhe mbështetjeje reciproke.
Implikimet për Tiranën
Për Tiranën, niveli i ulët i besimit për mbështetje materiale reflekton sfida të thella sociale dhe ekonomike. Urbanizimi i shpejtë, migrimi i brendshëm dhe fragmentimi i komuniteteve kanë dobësuar lidhjet tradicionale të solidaritetit, ndërsa besimi në institucionet publike mbetet i kufizuar.
Studimi thekson se ndjenja e mbështetjes në raste nevoje lidhet drejtpërdrejt me shëndetin mendor, mirëqenien dhe kënaqësinë me jetën urbane. Në qytetet ku qytetarët ndihen të mbrojtur, rritet stabiliteti social dhe optimizmi. Në të kundërt, mungesa e kësaj ndjenje shoqërohet me pasiguri dhe vetmi sociale.
Me vetëm 59 për qind të banorëve që besojnë se do të marrin ndihmë në momente vështirësie, Tirana përballet me një sfidë thelbësore: ndërtimin e një sistemi social dhe komunitar ku solidariteti dhe mbështetja të jenë pjesë e përditshmërisë, e jo përjashtim.
